بالاخره خودم به تنهایی نشستم

شنبه 11 مرداد که سینه خیز بودم و داشتم بازی میکردم ناگهان ... برای اولین بار خودم به تنهایی تونستم بشینم و یه کار به کارهای قبلیم اضافه شد هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا 

و از اونروز تا حالا دیگه خیلی به راحتی میشینم.

5شنبه دایی اکبر و دایی محمد مامانی اومدن اصفهان خونه مامان جان بودن ما هم رفتیم اونجا البته اونها قبلش رفته بودن رضوانشهر واسه خاکسپاری عمشون وقتی رسیدن خونه مامان جان ما نیم ساعت بعدش رفتیم خونمون آخه من دیگه خوابم میومد واسه همین کادوی متولد شدن منو که دو تا کارت هدیه بود دادن به مامان جانی تا بعد بده به من.

تازه خودشون هم یه شعر خوشکل رو کارتم نوشتن  این عکسش

صبح جمعه با والدین محترم و عزیز، بسیار زیاد گشتیم ساعت 10 از خونه زدیم بیرون.

الان نزدیک چند ماهه که مامانی و بابایی دارن میگردن تا یه کلاه خوشکل واسم بخرن اما تا حالا هیچی گیر نیاوردن البته کلاه قشنگ هستا ولی واسه من بزرگ. متاسفانه صبر مامانی تموم شد و این کلاه و برام خریدن. متاسفانه به این دلیل گفتم آخه من از کلاه و کلا هر چیزی که روی سرم قرار بگیره بدم میاد.

مامانم کاملا به این حرف من رسیده آخه به محض اینکه کلاه و میزاره سرم من درش میارم و پرتش میکنم. 

ادامه گردش: 

اول رفتیم رفاه  بعد رفتیم خونه مامان جان ولی متاسفانه مامان جان رفته بود خونه عمو احمد مامانم تا بهش کمک کنه چون امشب کلی مهمون دعوت کردن واسه افطاری. 

از اونجا رفتیم طرف بال هایپر قبل از اینکه برسیم یه مغازه به اسم سرزمین عجایب بود که یه عالمه اسباب بازی های خوشکل و فوق العاده گرون داشت . ما هم فقط تونستیم نگاه کنیم و من بعدا که بزرگ بشم واین نوشته ها رو بخونم حسرت به دل میشم آخه خیلی اسباب بازی داشت حیففففففففف.

خلاصه بعد از اونجا رفتیم بال هایپر، من اوایلش تو کالسکه بیدار بودم، اواسطش خوابیدم و اواخرش به علت گریه تو بغل بابا و مامان جا خوش کردم . خریدمون هم فقط دو تا دستمال سفره 20 تایی بود که شد پنج هزارتومن.

شب هم رفتیم مهمونی منزل عموی مامانی.

نه دایی محمد تورو خدا  ازم عکس نگیر آخه آمادگیشو ندارم 

واییییییییییییییی گرفتی راست میگی